Apeldoorn, 8 oktober 2026
Bron laatst gecontroleerd op 19 november 2026.
Vragen ex art. 34 RO over “informatieplicht ivm screening woonwagenstandplaatsen”
Aan: het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Apeldoorn Van: Raadsfractie BVA (indiener: Antoon Huigens en Vivian Staal) Datum: 10-04-2026
Geacht College,
Uit recente uitlatingen van de wethouder blijkt dat de gemeente Apeldoorn risicolijsten gebruikt voor een Bibob
toets bij de toewijzing van woonwagenstandplaatsen. Uit de beantwoording van eerdere raadsvragen van D66 en
Wij Apeldoorn (RIS 2021/2022) volgt dat het college ervan uitgaat deze Bibob-screening noodzakelijk en
rechtmatig is. Inmiddels lijkt het erop dat de door de wethouder aangehaalde 'risicolijsten' feitelijk niet bestaan of
in elk geval juridisch onhoudbaar zijn. Daarmee staat de legitimiteit van het gehele uitvoeringstraject, waaronder
de Bibob-toets, ter discussie. Dit mede in het licht van de uitspraak van de Nationale Ombudsman (rapport
2017/055) en het oordeel van het College voor de Rechten van de Mens (o.a. oordeel 2018-109), waarin wordt
gesteld dat het standaard onderwerpen van woonwagenbewoners aan een Bibob-toets zonder individuele
verdenking stigmatiserend en onrechtmatig is.
Dit was voor de fractie van Wij Apeldoorn aanleiding vragen te stellen op 7 april jl. over met name het
gehanteerde risicoprofiel.
Voor de fractie BVA roept de gang van zaken de fundamentele vraag op over de (tijdige) informatievoorziening
aan de raad, naast de rechtmatigheid van het beleid met mogelijke schending van het recht op gelijke
behandeling (art. 1 Grondwet en art. 14 EVRM) door de gemeente van woonwagenbewoners.
Daarom stelt BVA aanvullend navolgende vragen met het verzoek deze binnen de geldende termijn te
beantwoorden;
1. Hoe verhouden de uitlatingen van de wethouder zich de eerdere beantwoording aan de raad (RIS
2021/2022)? Was daar sprake van een onjuiste of onvolledige feitelijke grondslag?
2. Indien het college van mening zou zijn dat de uitlatingen van de wethouder niet onjuiste of onvolledige
waren, hoe valt dan uit te sluiten dat hier geen sprake is geweest van schending van de actieve
informatieplicht aan de raad op basis van art. 169 Gemeentewet?
3. Hoe sluit het college verder uit dat het Bibob-instrumentarium in Apeldoorn wordt ingezet als een verkapt
middel om de schaarste aan standplaatsen te reguleren, en hoe waarborgt het college hierbij de
rechtsbescherming van de aanvrager (art. 6 EVRM)?
4. Is het college bereid om de standaard Bibob-toets bij standplaatsen per direct op te schorten totdat de
uitlatingen van de wethouder opgehelderd zijn en een onafhankelijke juridische toets zal hebben uitgewezen
dat het Apeldoornse beleid niet in strijd is met het 'Beleidskader gemeentelijk woonwagen- en
standplaatsenbeleid' van het Ministerie van BZK (2018)?
Antoon Huigens/Vivian Staal Beter Voor Apeldoorn
1