Het Hogeland, 12 november 2026
Bron laatst gecontroleerd op 19 november 2026.
Schriftelijke vragen VVD – Wmo-verordening 2027
Aanleiding
De behandeling van de Wmo-verordening 2027 tijdens het raadsoverleg heeft vanwege tijdgebrek niet plaatsgevonden. Het voorstel wordt rechtstreeks geagendeerd voor de raadsvergadering. De VVD wil daarom voorafgaand aan de besluitvorming nog een aantal vragen aan het college voorleggen.
De VVD vindt dat iedereen die ondersteuning nodig heeft, daarop moet kunnen rekenen. Tegelijkertijd willen we de Wmo betaalbaar houden, zorgvuldig omgaan met gemeenschapsgeld en voorkomen dat regels onnodig ingewikkeld worden. Inwoners moeten weten welke ondersteuning mogelijk is en wat zij zelf kunnen doen.
1. Eigen verantwoordelijkheid
De VVD vindt het belangrijk dat inwoners zoveel mogelijk zelf verantwoordelijkheid nemen voor hun ondersteuning. Daarbij kan ook het sociale netwerk een rol spelen. Tegelijkertijd moet de gemeente ondersteuning bieden wanneer inwoners die daadwerkelijk nodig hebben.
Hoe kijkt het college aan tegen de eigen verantwoordelijkheid van inwoners binnen de Wmo? Wat mag volgens het college redelijkerwijs van inwoners en hun sociale netwerk worden verwacht voordat de gemeente ondersteuning biedt? En hoe komen deze uitgangspunten terug in de verordening?
Het college onderschrijft het uitgangspunt dat inwoners in de eerste plaats zelf verantwoordelijk zijn voor hun zelfredzaamheid en participatie. Dit uitgangspunt is ook verankerd in de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015. De wet gaat ervan uit dat inwoners eerst bekijken wat zij zelf kunnen doen en welke ondersteuning vanuit hun eigen omgeving beschikbaar is, voordat een beroep wordt gedaan op een maatwerkvoorziening van de gemeente.
Deze uitgangspunten komen terug in de verordening doordat tijdens het onderzoek naar een ondersteuningsvraag eerst wordt bekeken welke oplossingen de inwoner zelf of met behulp van zijn sociale netwerk kan realiseren. Pas wanneer blijkt dat deze mogelijkheden onvoldoende zijn om de beperkingen te compenseren, komt een maatwerkvoorziening in beeld.
2. Stallingsmogelijkheden scootmobielen
Brandveiligheid is belangrijk. Tegelijkertijd mogen inwoners niet tussen regels en loketten vallen.
In de verordening worden voorwaarden gesteld aan het veilig stallen van scootmobielen. Wanneer een geschikte stalling ontbreekt, kan dit aanleiding zijn om een maatwerkvoorziening te weigeren.
De VVD vindt dat het college per inwoner moet onderzoeken welke vervoersvoorziening passend is. Daarbij moeten ook alternatieve stallingsmogelijkheden worden betrokken.
Deelt het college de opvatting van de VVD dat het ontbreken van een geschikte stalling niet zonder meer mag leiden tot het weigeren van een noodzakelijke vervoersvoorziening? Welke verantwoordelijkheid neemt de gemeente bij het zoeken naar een passende oplossing? En is het college bereid de verordening op dit punt aan te passen?
Het college deelt de opvatting dat inwoners niet tussen regels en loketten mogen vallen en dat iedere ondersteuningsvraag zorgvuldig en individueel moet worden beoordeeld. De Wmo 2015 schrijft voor dat gemeenten onderzoek doen naar de persoonlijke situatie van de inwoner, de ervaren beperkingen en de beschikbare oplossingen voordat een beslissing wordt genomen over een voorziening.
Bij de verstrekking van een scootmobiel speelt brandveiligheid een belangrijke rol. De gemeente heeft niet alleen een verantwoordelijkheid voor de ondersteuning van de inwoner, maar ook voor de veiligheid van medebewoners, bezoekers en hulpverleners. Daarom worden eisen gesteld aan het veilig kunnen stallen en opladen van een scootmobiel.
Het ontbreken van een geschikte stalling leidt niet automatisch tot het afwijzen van een vervoersvoorziening. In het onderzoek wordt altijd bekeken welke oplossing in de individuele situatie passend is.
Tegelijkertijd kan het voorkomen dat een scootmobiel vanwege brandveiligheidsrisico's of het ontbreken van een verantwoorde stallingsmogelijkheid niet de meest passende oplossing is. In dat geval wordt gezocht naar een alternatief waarmee de inwoner alsnog adequaat wordt ondersteund in zijn of haar vervoersbehoefte.
Het college is van oordeel dat de huidige verordening voldoende ruimte biedt voor deze individuele beoordeling en het leveren van maatwerk. Een aanpassing van de verordening op dit punt wordt daarom niet noodzakelijk geacht. De bestaande bepalingen staan niet in de weg bij het zorgvuldig onderzoeken van alternatieven en het bieden van een passende oplossing in de individuele situatie.
3. Collectieve vervoersvoorzieningen
Naast individuele voorzieningen kunnen ook collectieve oplossingen passend zijn. Denk bijvoorbeeld aan een scootmobielpool of deelscootmobielen in een dorp. Wanneer dergelijke voorzieningen aansluiten bij de behoeften van inwoners, kunnen zij mogelijk ook bijdragen aan een doelmatige inzet van gemeentelijke middelen.
Welke mogelijkheden ziet het college om vaker gebruik te maken van collectieve vervoersvoorzieningen? Is het college bereid te onderzoeken of scootmobielpools of deelscootmobielen in Het Hogeland een passend alternatief kunnen zijn voor individuele voorzieningen?
Het college onderschrijft dat collectieve voorzieningen, naast individuele maatwerkvoorzieningen, een waardevolle bijdrage kunnen leveren aan de mobiliteit en zelfredzaamheid van inwoners.
De voorziening moet aansluiten bij de behoeften en mogelijkheden van de inwoner. Een collectieve vervoersvoorziening is daarom niet in alle situaties een passend alternatief voor een individuele voorziening. Factoren zoals de aard van de beperking, de beschikbaarheid van de voorziening, de afstand tot de voorziening en de mate van zelfstandigheid die van een inwoner kan worden verwacht, spelen hierbij een belangrijke rol.
Het college ziet kansen om te onderzoeken of collectieve vormen van mobiliteit, zoals deelscootmobielen, voor bepaalde groepen inwoners een passende aanvulling kunnen zijn op het bestaande aanbod.
Om die reden verkent het college momenteel de mogelijkheden van deelscootmobielen. In samenwerking met een woningcorporatie is onder bewoners van een seniorencomplex een vragenlijst uitgezet om inzicht te krijgen in de behoefte aan een dergelijke voorziening. De uitkomsten van deze verkenning worden betrokken bij de afweging of en op welke wijze een pilot met deelscootmobielen binnen de gemeente kan worden vormgegeven.
Het college staat positief tegenover het onderzoeken van innovatieve en collectieve oplossingen, maar acht het op dit moment te vroeg om vooruit te lopen op de resultaten van deze verkenning. Daarbij blijft het uitgangspunt dat inwoners die zijn aangewezen op een individuele maatwerkvoorziening, op basis van hun persoonlijke situatie passend ondersteund worden.
4. Sportvoorzieningen
In de nieuwe verordening worden sportvoorzieningen expliciet opgenomen. De VVD vindt het belangrijk dat inwoners met een beperking kunnen sporten en deelnemen aan maatschappelijke activiteiten.
Organisaties zoals Uniek Sporten beschikken over kennis van aangepast sporten en sporthulpmiddelen.
Werkt de gemeente momenteel samen met Uniek Sporten? Zo ja, op welke manier? Ziet het college mogelijkheden om deze samenwerking verder te benutten bij het adviseren en ondersteunen van inwoners die een sportvoorziening nodig hebben?
De gemeente werkt momenteel niet direct samen met Uniek Sporten. Voor het stimuleren van sport en bewegen en het ondersteunen van inwoners bij sportdeelname werkt de gemeente samen met Huis voor de Sport. Zij beschikken over kennis en expertise op het gebied van inclusief sporten en bewegen en ondersteunen gemeenten, sportaanbieders en inwoners bij het toegankelijk maken van sport voor iedereen, waaronder inwoners met een beperking. Huis voor de Sport maakt onderdeel uit van verschillende netwerken en samenwerkingsverbanden, waaronder het ‘Fonds gehandicapten sport’ en ‘Uniek Sporten’.
Wanneer inwoners ondersteuning nodig hebben bij sportdeelname of vragen hebben over passende sportmogelijkheden, kan de aanwezige expertise van Huis voor de Sport worden benut.
Het college staat ervoor open om, indien daar aanleiding toe is, gebruik te maken van aanvullende kennis en expertise van organisaties die gespecialiseerd zijn in aangepast sporten.
5. Aansluiting op Samen Sterk Het Hogeland
De gemeenteraad heeft onlangs gesproken over de beleidsnota Samen Sterk Het Hogeland. Daarin wordt ingezet op preventie, ondersteuning dichtbij inwoners en het versterken van de sociale basis.
De VVD vindt het belangrijk dat deze uitgangspunten ook terugkomen in de uitvoering van de Wmo.
Hoe sluit de voorliggende verordening aan op de uitgangspunten van Samen Sterk Het Hogeland? Welke rol ziet het college voor de lokale teams en de sociale basis bij het beoordelen en organiseren van Wmo-ondersteuning? En ziet het college aanleiding om de verordening op onderdelen beter te laten aansluiten op deze beleidsnota?
De inzet op preventie, ondersteuning dichtbij inwoners, eigen regie, een sterke sociale basis en passende ondersteuning zijn de uitgangspunten van ‘Samen Sterk Het Hogeland’. Deze sluiten nauw aan bij de uitgangspunten van de Wmo 2015 en de voorliggende verordening.
De verordening is erop gericht dat eerst wordt onderzocht welke mogelijkheden inwoners zelf hebben, welke ondersteuning vanuit het sociale netwerk of de sociale basis beschikbaar is en welke algemene voorzieningen kunnen bijdragen aan een
oplossing. Wanneer deze mogelijkheden onvoldoende zijn om de beperkingen in zelfredzaamheid of participatie te compenseren, kan een maatwerkvoorziening worden ingezet. Daarmee sluit de verordening aan bij het uitgangspunt van ‘Samen Sterk Het Hogeland’ om ondersteuning zo dichtbij en licht als mogelijk te organiseren.
De lokale teams vervullen hierin een belangrijke rol. Zij staan dicht bij inwoners, voeren het onderzoek naar ondersteuningsvragen uit en kijken samen met inwoners naar integrale oplossingen die aansluiten bij hun persoonlijke situatie. Daarbij wordt nadrukkelijk gekeken naar de mogelijkheden binnen de sociale basis, zoals vrijwilligersinitiatieven, welzijnsactiviteiten, ontmoeting, mantelzorgondersteuning en andere laagdrempelige voorzieningen in de leefomgeving van de inwoner.
Het college is van mening dat de voorliggende verordening voldoende aansluit bij de uitgangspunten van ‘Samen Sterk Het Hogeland’. De verordening biedt de benodigde ruimte om in de uitvoering invulling te geven aan preventie, integraliteit, eigen regie en het versterken van de sociale basis. Het college ziet daarom op dit moment geen aanleiding om de verordening naar aanleiding van deze beleidsnota aan te passen.
6. Langdurige indicaties
De VVD vindt het belangrijk dat inwoners met een blijvende ondersteuningsbehoefte niet onnodig steeds opnieuw een aanvraag hoeven te doen. Langdurige indicaties kunnen inwoners zekerheid bieden en administratieve lasten verminderen.
Tegelijkertijd kunnen omstandigheden veranderen, waardoor een voorziening niet langer of in een andere vorm nodig is. De gemeente moet daar zorgvuldig mee omgaan en rekening houden met de rechten die inwoners aan een eerder genomen besluit kunnen ontlenen.
Hoe waarborgt het college dat langdurige indicaties inwoners voldoende zekerheid bieden, terwijl veranderingen in de ondersteuningsbehoefte tijdig worden opgemerkt? Op welke wijze wordt beoordeeld of een voorziening nog noodzakelijk en passend is? En onder welke voorwaarden kan een eerder toegekende voorziening tussentijds worden gewijzigd of beëindigd?
Het college vindt het belangrijk dat inwoners met een blijvende ondersteuningsbehoefte niet onnodig worden belast met herhaalde aanvragen. Daarom wordt de duur van een indicatie afgestemd op de persoonlijke situatie van de inwoner.
In de beleidsregels is opgenomen dat in beginsel voor maximaal vijf jaar wordt geïndiceerd en dat daarnaast maatwerk mogelijk is. Zo kan voor voorzieningen zoals een rolstoel of huishoudelijke ondersteuning een indicatie voor onbepaalde tijd
worden afgegeven wanneer sprake is van een stabiele situatie, een levenslange beperking of aandoening en geen zicht op afname van de ondersteuningsbehoefte.
Tegelijkertijd blijft het van belang dat ondersteuning passend blijft. Daarom kan de gemeente de situatie evalueren en worden inwoners gevraagd wijzigingen in hun omstandigheden te melden. Daarbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan veranderingen in de gezondheidssituatie, de samenstelling van het huishouden of de beschikbaarheid van huisgenoten die gebruikelijke hulp kunnen bieden.
Een voorziening kan alleen worden gewijzigd of beëindigd wanneer daarvoor een wettelijke grondslag bestaat, bijvoorbeeld als de omstandigheden van de inwoner veranderen of de voorziening niet langer noodzakelijk is. Het college is van mening dat hiermee een goede balans wordt gevonden tussen het bieden van rust en zekerheid aan inwoners en het waarborgen van passende ondersteuning.
7. Betaalbaarheid en financiële gevolgen
De VVD vindt het belangrijk dat de Wmo ook in de toekomst betaalbaar blijft. Daarbij moeten we kritisch kijken naar de doelmatigheid van voorzieningen en de financiële gevolgen van beleidskeuzes.
In het raadsvoorstel stelt het college dat de wijzigingen geen significante financiële gevolgen hebben.
Waarop baseert het college deze conclusie? Welke mogelijkheden ziet het college om met de voorgestelde wijzigingen bij te dragen aan een doelmatigere uitvoering van de Wmo, met oog voor de inwoners die gebruik maken van de voorzieningen.
Het college baseert deze conclusie op de aard van de voorgestelde wijzigingen. De wijzigingen zijn voornamelijk bedoeld om de verordening te actualiseren, beter aan te laten sluiten bij wet- en regelgeving en bestaande uitvoeringspraktijken te verduidelijken. Er wordt slechts één nieuwe voorziening (sport) geïntroduceerd en bestaande aanspraken van inwoners worden niet verruimd. Daarom worden geen significante financiële gevolgen verwacht.
De voorgestelde wijzigingen dragen bij aan een doelmatige uitvoering van de Wmo. Door regels en begrippen te verduidelijken, ontstaat voor inwoners en consulenten meer duidelijkheid over de voorwaarden en afwegingen die gelden bij de beoordeling van ondersteuningsvragen. Dit bevordert een consistente uitvoering.
Daarnaast sluit de verordening aan bij de uitgangspunten van de Wmo 2015, waarbij eerst wordt gekeken naar eigen mogelijkheden, het sociale netwerk en algemene voorzieningen voordat een maatwerkvoorziening wordt ingezet. Hierdoor wordt ondersteuning zo licht als mogelijk en zo zwaar als noodzakelijk georganiseerd. Het college is van mening dat hiermee een goede balans wordt gevonden tussen
betaalbaarheid van de ondersteuning en het bieden van passende hulp aan inwoners die daarop zijn aangewezen.